Komu pomagamy

Do naszych sześciu placówek typu specjalistyczno-terapeutycznego przyjmowane są;

  1. dzieci od urodzenia pozbawione opieki ze strony rodziców lub opiekunów,
  2. dzieci starsze (od 10 roku życia) i młodzież (do 18 roku życia), która wykazuje zaburzenia zachowani i emocji rozpoczynające się w dzieciństwie i w wieku młodzieńczym, w tym: zaburzenia hiperkinetyczne (zespoły nadpobudliwości ruchowej), zaburzenia aktywności i uwagi, zaburzenia zachowania z nieprawidłowym procesem socjalizacji, zaburzenia opozycyjno-buntownicze, mieszane zaburzenia zachowania i emocji, depresyjne zaburzenia zachowania, zaburzenia emocjonalne okresu dzieciństwa, mutyzm wybiórczy,
  3. małoletnie dziewczęta w ciąży, które częściowo lub całkowicie zostały pozbawione opieki rodziców lub opiekunów,
  4. małoletnie matki z dziećmi również pozbawione opieki ze strony rodziców. Warunkiem pobytu matek jest podjęcie przez nich nauki w szkołach o różnych profilach, zgodnie z indywidualnymi zainteresowaniami i predyspozycjami.

Zaburzenia zachowania cechują powtarzające się, występujące przynajmniej w ciągu ostatnich 6 miesięcy zachowania buntownicze, agresywne lub antyspołeczne.

Prezentowane zaburzenia u dzieci objawiają się na różne sposoby, m.in.:

  • trudnościami z koncentracją uwagi i zapamiętywaniem,
  • wybuchami złości,
  • ciągłym kłóceniem się,
  • nieprzestrzeganiem reguł społecznych,
  • stałym obwinianiem innych,
  • złośliwym i mściwym zachowaniem,
  • częstym używaniem wulgarnego języka.
  • pojawiającymi się kradzieżami,
  • kłamstwem,
  • powtarzającymi się ucieczkami z domu,
  • niszczeniem cudzej własności,
  • okrucieństwem wobec zwierząt,
  • znęcanie się fizyczne nad innymi osobami,
  • zastraszaniem.

Bardzo często tym zachowaniom towarzyszą

– trudności w przystosowaniu społecznym, jak:

  • nieumiejętność tworzenia pozytywnych relacji z rówieśnikami,
  • trudności w relacjach z dorosłymi (rodzice, nauczyciele)
  • braki (deficyty) umiejętności prospołecznych,

– zaburzenia systemu wartości (niewykształcony pozytywny system wartości)

  • łatwość w łamaniu norm moralnych i społecznych
  • zaburzona tożsamość

– problemy szkolne

  • nie realizowanie obowiązku szkolnego
  • notoryczne wagary
  • braki i opóźnienia szkolne
  • powtarzanie klasy
  • fobie szkolne.

Bardzo często u nastolatków pojawiają się zachowania autodestrukcyjne (np. samookaleczenia) jak też objawy depresyjne lub nerwicowe.

Tego rodzaju zaburzenia i trudności prowadzą do występowania w rodzinie poważnych problemów wychowawczych i zaostrzenia kryzysu.
Pomagamy rodzinie w kryzysie spowodowanym:

  • zaburzeniami struktury rodzinnej (rodzina rozbita, rozwód lub separacja, śmierć jednego z rodziców, rodzina adopcyjna)
  • chorobą w rodzinie (przewlekła, somatyczna, psychiczna, alkoholowa (lub narkomania)
  • trudnościami emocjonalnymi w rodzinie (stosowanie przemocy, słabe więzi rodzinne, problemy z porozumieniem się, odrzucenie dziecka przez jednego lub obojga rodziców, znęcanie się, molestowanie)
  • trudnościami bytowymi (bieda, bezrobocie, niski standard społeczny, bezradność rodziców)
  • nasilaniem się trudności wychowawczych.